De donkere dagen in onszelf

De dagen worden korter, ’s ochtends staan we met donker op en in de middag doen we binnen de lampen al weer aan. In deze tijd verlangen we naar licht en warmte. Het Kerstfeest en Oud & Nieuw staan daar symbool voor. Met kaarsjes, kerststerren en vuurwerk willen we de donkere dagen de rug toekeren en het licht omarmen. Want licht doet leven.

Maar waar licht is, is ook donker. En zo werkt het ook bij ons van binnen. We hebben allemaal een schaduwkant: gevoelens en gedachten die we liever niet aan anderen laten zien en in het ‘donker’ houden. We drukken deze emoties het liefst ver weg in ons onderbewustzijn. Want we willen ons van onze beste kant laten zien en onze ‘goede’ eigenschappen aan het licht brengen. Gevoelens van afgunst, wrok, woede en schaamte horen daar niet bij en ontkennen we het liefst. Maar hoe sterker we bepaalde emoties onderdrukken, hoe krachtiger ze worden. We raken uit evenwicht. Zo kun je steeds weer diezelfde enge droom hebben, of ontwikkel je een kort lontje en voor dat je het weet barst je weer in woede uit. Of je wordt somber en depressief.

Om in balans te komen en te blijven is het beter om je bewust te worden van je eigen schaduwkanten. Dat is best lastig en niet altijd even leuk, want je kijkt in de spiegel van je eigen ziel. Soms heb je daar de hulp van je partner of een goede vriend of vriendin bij nodig. Soms ook de hulp van een therapeut. Want wat je hebt weggedrukt, wil gehoord en gezien worden. En als je er op een goede manier contact mee maakt, dan verliest het zijn lading en verandert het. Energie die in de onderdrukte gevoelens geblokkeerd zat, kun je nu op een helpende manier inzetten. Dat geeft je ruimte en rust. Je wordt weer heel. Carl Gustav Jung, een grondlegger van de hedendaagse psychologie, verwoordde het zo: ‘Men wordt niet helder door zich het heldere voor te stellen, maar door zich bewust te worden van het donkere’. Dit is een proces van bewustwording dat een leven lang door gaat. Ik wens je een goed contact met je schaduwkant!